Carola Lehmann i jej partnerka czują się w Niemczech akceptowane jako lesbijska para. Co jednak je boli, to np. fakt, że nie mogą wziąć ślubu.

scary lesbian

Kiedy mowa schodzi na „dyskryminację” Carola Lehmann zaczyna się zastanawiać. Ta 44-latka z Bonn od lat już żyje w związku ze swoją partnerką, wspólnie mieszkają, jawnie żyją razem jako lesbijska para. Czują, że tę formę związku otoczenie akceptuje. Od czasu do czasu łapią nieco zdziwione spojrzenia ludzi, kiedy idą po ulicy trzymając się za ręce. Ale właściwie, jak przyznaje, jeżeli chodzi o akceptację osób o orientacji homoseksualnej, społeczeństwo jest dużo bardziej postępowe niż polityka. Dlatego nie mogą zrozumieć, że homoseksualne pary mogą co prawda swój związek urzędowo zarejestrować, ale nie mogą na przykład wziąć ślubu.

Śluby osób tej samej płci dozwolone są bowiem tylko w niektórych państwach. W Europie można je zawierać w Belgii, Islandii, Holandii, Norwegii, Portugalii, Hiszpanii i Szwecji. Na pół roku przed wyborami prezydenckimi także prezydent Barack Obama opowiedział się otwarcie za dopuszczeniem homoseksualnych związków małżeńskich w USA.

Poparcie minister sprawiedliwości

To nie przeszło bez echa także w Niemczech. Minister sprawiedliwości, Sabine Leutheuser-Schnarrenberger, już dzień po jego wystąpieniu, także ona opowiedziała się za pełnym przyznaniem równych praw związkom homoseksualnym. Do tej pory niemieckie prawo dopuszcza tylko tak zwaną rejestrację związku homoseksualnego. Regulację tę wprowadzono w roku 2001, i w wielu punktach odpowiada ona formie związku małżeńskiego, ale jednak nie zupełnie. „Mamy te same obowiązki, ale mniej praw”, zaznacza Carola Lehmann.

Jedna matka za dużo

I tak pary równopłciowe nie mogą adoptować dzieci, ale nie jako związek, tylko w pojedynkę. Czyli de facto na papierze traktuje się adoptującą osobę jako samotnie wychowującą matkę. „Gdybym chciała zaadoptować dziecko, oficjalnie nie miałoby ono żadnych relacji z moją partnerką, pomimo że żyjemy jako rodzina” – podkreśla Carola Lehmann.

Jest to sytuacja, której nie chce ona zaakceptować i – jako że jest z wykształcenia pedagogiem socjalnym – angażuje się w poradnictwo dla kobiet znajdujących się w podobnym położeniu. „Jeszcze przed 20 laty kto przyznawał się do bycia lesbijką, musiał rezygnować z posiadania dzieci.” – wyjaśnia Carola Lehmann, która sama jest bezdzietna. „Dziś to się zmieniło”. Przyczynił się do tego postęp medyczny i rosnąca społeczna akceptacja homoseksualnych związków. Jej partnerka, Ulrike Hund, zaznacza, że połowa lesbijskich par w ich kręgu znajomych życzyłaby sobie mieć dzieci. Lecz dla lesbijek jest to dość kosztowne i skomplikowane.

Prawo do matki i ojca

Westerwelle i inni – homoseksualiści w niemieckiej polityce

Guido Westerwelle, mógłby być ministrem spraw zagranicznych. Po raz pierwszy urząd ten piastowałby homoseksualista. O ile w innych krajach mogłoby to być problemem w Niemczech fakt ten nie wzbudza większych emocji. (09.10.2009)

Świat futbolu też dla gejów

Od strony prawnej jest to bowiem możliwe tylko wtedy, jeżeli jedna z kobiet takiego związku jest biologiczną matką dziecka, a druga z kobiet dziecko zaadoptuje. W wypadku par heteroseksualnych sprawa przedstawia się inaczej: jeżeli w związku rodzi się dziecko, automatycznie obydwoje partnerzy stają się rodzicami. Jest to zdaniem Caroli i Ulriki przykład nierównego traktowania w świetle litery prawa.

Partie CDU i CSU oraz wspólnoty wyznaniowe w Niemczech ociągają się bardzo z przyznaniem homoseksualnym parom tych samych praw małżeńskich, które przysługują związkom heteroseksualnym. CDU argumentuje to stanowisko na przykład dobrem dziecka, które ma prawo do posiadania matki i ojca. Z kolei przyznanie takich praw związkom homoseksualnym byłoby sprzeczne z zasadami religii chrześcijańskich i islamu.

Walka o zrównanie praw

W dyskusji o prawa przysługujące związkom homoseksualnym nie chodzi z resztą tylko o prawo do adopcji, ale także o kwestie podatkowe. W Niemczech małżeństwa mogą korzystać w dorocznym rozliczeniu podatkowym ze specjalnych kombinacji klas podatkowych, co zmniejsza ich obciążenie podatkowe. To prawo nie przysługuje jednak parom homoseksualnym. Według Ulriki Hund jest to jawny brak konsekwencji. Jako urzędniczka mianowana korzysta ona z dodatku rodzinnego i innych rodzinnych świadczeń, ale rozliczać u fiskusa musi się jako osoba niezamężna.

Niektóre sprawy, które dla związków heteroseksualnych są oczywiste, lesbijki i geje dopiero chcą dla siebie wywalczyć. Czasami są to drobiazgi, jak możliwość zakupu biletów rodzinnych na przejazdy komunikacją miejską czy przy wstępie do muzeów. „To nie jest oczywiste, i czasami zastanawiam się, co będzie kiedy o to zapytam”, przyznaje Carola Lehmann

Annelie Allmeling / Małgorzata Matzke

red.odp.: Andrzej Paprzyca

REAKCJA GWIAZD NA „TAK” OBAMY DLA MAŁŻEŃSTW GEJÓW

Gwiazdy od razu zareagowały na wypowiedź Baracka Obamy, który jako pierwszy w historii urzędujący prezydent USA poparł małżeństwa osób tej samej płci. Radości nie kryły zwłaszcza gwiazdy o homoseksualnej orientacji. „Dziękuję Obamie za wspieranie równości małżeństw. Nie jestem w stanie wytłumaczyć, jak wiele to znaczy dla mnie, mojej żony i naszych dzieci” – napisała aktorka Wanda Sykes. „Gratuluję prezydentowi odwagi. To historyczny moment” – dorzucił muzyk Ricky Martin, który wraz ze swoim partnerem wychowuje dwóch synów.Jeszcze niedawno Barack Obama unikał wyraźnej deklaracji, mówiąc, że jego poglądy w sprawie małżeństw homoseksualnych „ewoluują”. W środę w wywiadzie dla ABC News poszedł jednak krok dalej: – Właśnie doszedłem do wniosku, że ważne jest bym potwierdził, iż uważam, że pary tej samej płci powinny móc zawrzeć związek małżeński.

„Brawo, panie prezydencie!”

Jego wypowiedź wywołała lawinową reakcję gwiazd, głównie o homoseksualnej orientacji seksualnej. Sławy nie kryły swojego poparcia dla głowy państwa.

„Dziękuję prezydentowi za słowa piękne i odważne. Jestem wniebowzięta” – napisała gwiazda telewizyjna Ellen DeGeneres, która w 2008 roku wzięła ślub ze swoją partnerką, aktorką znaną z serialu „Ally McBeal”, Portią de Rossi. „Wow! Wow! To niesamowity dzień dla naszego kraju. Były momenty w jego historii, kiedy ktoś miał odwagę stanąć w obronie tego, w co wierzy i jedna akcja zmieniała wszystko. Mam nadzieję, że jest to jeden z tych momentów. Trzeba odważnego człowieka, aby zająć stanowisko w tak ważnej sprawie w roku wyborczym. Panie prezydencie, do ciebie mówię, bardzo, bardzo dziękuję” – dodała.

„Brawo, panie prezydencie! Dziękujemy” – napisał Neil Patrick Harris, aktor znany z serialu „Jak poznałem waszą matkę”, który w 2006 roku publicznie oświadczył, że jest homoseksualistą i żyje w związku z aktorem, Davidem Burtką. Panowie wspólnie wychowują bliźnięta, które urodziła im matka zastępcza.

Aktorka Jane Lynch, znana z serialu „Glee”, oznajmiła: „Jestem dzisiaj cholernie szczęśliwa. Dzięki panie prezydencie, za wspieranie godności mojej rodziny i wielu innych!”.

Piosenkarz Ricky Martin, który dwa lata temu ujawnił, że jest gejem, i wraz ze swoim partnerem wychowuje dwóch synów, które urodziła surogatka, napisał: „Gratuluję prezydentowi odwagi. Potwierdzając, że WSZYSCY Amerykanie mogą się cieszyć z równych praw, dokonał historycznego przełomu!”.

Radości nie kryła też aktorka komediowa Wanda Sykes, która ujawniła swoje preferencje seksualne w 2008 roku i w mediach pokazała swoją ukochaną Alex, z którą wychowuje dwójkę dzieci: „Dziękuję prezydentowi Obamie za wspieranie równości małżeństw. O mój Boże!!! Nie jestem w stanie wytłumaczyć, jak wiele to znaczy dla mnie, mojej żony i naszych bliźniąt”.

„Miło to usłyszeć od Big B”

Głos zabrały też heteroseksualne gwiazdy. „Wiedziałam, że głosowałam na tego faceta nie bez powodu” – taki post na swoim koncie na Twitterze opublikowała Diablo Cody, scenarzystka, która dostała Oscara za „Juno”.

„Równość! Miło to usłyszeć od Big B” – wypowiedź aktora i piosenkarza Jareda Leto była krótka.

Kim Kardashian, celebrytka znana z reality-show „Kardashianowie”, też zabrała głos: „Wow! Właśnie słyszałam, że Obama oficjalnie ogłosił, że popiera małżeństwa homoseksualne! Mam nadzieję, że dzisiaj dał nadzieję wielu młodym ludziom. Nigdy nie mieliśmy prezydenta, który popiera lesbijki, społeczności gejów, biseksualistów i transseksualistów, a dziś jestem dumna z bycia Amerykanką! Jestem taka szczęśliwa, że nasz kraj zmienia historię i robi tak ogromny krok naprzód”.

Polish Rainbow in UK czyli w wolnym tłumaczeniu Tęczowa Polska w UK– tak nazwaliśmy organizację, która chcemy żeby reprezentowała środowisko polskich gejów, lesbijek, osób bi i trans przebywających na emigracji, a dokładniej w Wielkiej Brytanii. Jesteśmy pierwszą polską organizacją tego typu w UK.

Polish rainbow UK

Koncepcja założenia tej grupy powstała tak naprawdę podczas London Pride Parade 2011, kiedy to szliśmy w dosyć licznej grupie, niosąc polskie i tęczowe flagi. Był to pierwszy raz kiedy polska grupa oficjalnie dołączyła do paradowego korowodu. Poczuliśmy się dumni z tego, że jesteśmy Polakami i że możemy reprezentować Polskę wśród tego międzynarodowego, kolorowego tłumu.

Chcielibyśmy aby tradycja ta była kontynuowana, dlatego na tegoroczną paradę planujemy zorganizowanie polskiej platformy– czerwony londyńskiego autobusu, z powiewającymi polskimi flagami.

Jeśli chciałbyś/ chciałabyś przyłączyć się do naszej działalności, to zapraszamy Cię na jedno z naszych spotkań. Przyjdź i zobacz jak nasza organizacja wygląda „od środka”.

Szczegółów szukaj na naszej stronie Facebookowej lub na www.polishrainbowinuk.org

Zapraszamy

od redakcji: z naszej strony objęliśmy queeronatem tą organizację  

Kolejny kraj dołącza do grona tych, które gwarantują parom homoseksualnym możliwość zawarcia małżeństwa. Jest nim Brazylia. Nie jest to niczym zadziwiającym zważywszy na to, że Sąd Najwyższy tego kraju już w bieżącym roku zagwarantował prawa przysługujące małżeństwom parom homoseksualnym, aczkolwiek bez oficjalnego zawarcia małżeństwa na podstawie przepisów o związkach de facto.

Jesteśmy dziś świadkami kolejnego etapu (r)ewolucji brazylijskiej. Pary homoseksualne od prawa do zawarcia małżeństwa dzieli już tylko jeden głos sędziego Sądu Najwyższego Brazylii. W dniu 20 października 2011 4 sędziów zagłosowało za zniesieniem dyskryminacji osób homoseksualnych w kwestii małżeństw. Trwa oczekiwanie na głos Marco Buzziego. Z tego powodu nie jest znana dokładna data wyroku, ale jest pewnym, że będzie to miało miejsce w 2011 roku. Jego głos nie ma już nawet żadnego znaczenia z tego względu, że wszyscy pozostali sędziowie zagłosowali już za równością w dostępie do instytucji małżeństwa.
Sprawa, która toczy się w Sądzie Najwyższym Brazylii została zapoczątkowana przez parę lesbijek ze stanu Rio Grande do Sul, które mieszkają razem od pięciu lat i wystąpiły o zmianę ich stanu cywilnego. Para ta złożyła wniosek o ślub cywilny przed podjęciem decyzji Sądu Najwyższego Brazylii z maja 2011, który zrównał prawa związków tej samej płci ze związkami heteroseksualnymi w ramach przepisów o związkach de facto. Parze lesbijek odmówiono zarejestrowania małżeństwa. Zaskarżyły one decyzję urzędu do sądu. Sąd w Rio Grande do Sul jednak oddalił skargę, co doprowadziło do zajęcia się sprawą przez Sąd Najwyższy.

Jeden z sędziów – Luis Felipe Salomeo – powiedział przed oddaniem głosu, że ślub cywilny jest najbezpieczniejszym sposobem na zagwarantowanie praw rodziny, także homoseksualnej. Salomão dodał, że odmowa prawa do ślubu cywilnego osobom homoseksualnym jest “znieważa zasady konstytucyjne takie jak wolność i równość”

http://hyakinthos1978.blogspot.com/2011/10/brazylia-dzis.html

Wystawa KPH Berlin-Yogyakarta robi międzynarodową karierę, zostanie m.in. pokazana w czeskim Terezinie,
w muzeum byłego obozu koncentracyjnego Teresienstadt 24.11. 2011 – 31.01. 2012. Podczas otwarcia 24.11 krótkie wprowadzenie wygłosi m.in. autorka wystawy Katarzyna Remin z KPH.

berlin-yogyakarta

W Liverpoolu wystawę będzie można zobaczyć 01–14 listopada 2011 w ramach Festiwalu Homotopia w Contemporary Urban Center.

W Brnie, w ramach festiwalu filmu queerowego Mezipatra prezentacja Berlin-Yogyakarta w słowacko-języcznej wersji, powstałej we współpracy ze słowacką Iniciativa Inakost odbędzie się 02–08 listopada 2011.

Zobacz, ilu homoseksualistów mieszka w USA.

Z najnowszego badania wynika, że 15 proc. Amerykanów otwarcie przyznaje się do homoseksualizmu lub biseksualizmu – informuje „The Daily Telegraph”.

O preferencje sekusalne zapytali 6 tys. rodaków badacze z Indiana University’s Center of Sexual Health Promotion. Okazało się, że 8 proc. ankietowanych mężczyzn oficjalnie przyznało, że są gejami lub biseksualistami.

Do tego, że są lesbijkami lub biseksualistkami przyznało się 7 proc. kobiet.

Co ciekawe, o wiele więcej osób wyznało, że ma za sobą doświadczenie seksualne z partnerem tej samej płci. Taki „eksperymentu” przydarzył się m.in. aż 15 proc. mężczyzn w wieku 50 lat.

http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/northamerica/usa/8041546/Five-times-more-Americans-than-Brits-gay-or-bisexual-research-finds.html

Nastolatki mają przejść reedukację.

W islamskiej Malezji homoseksualizm jest traktowany, jako przestępstwo.

Przybywa 13-17 letnich uczniów, którzy po donosie nauczycieli do władz trafiają do obozów heteroseksualnej reedukacji – donosi „The Daily Telegraph”.

Wysyła się tam tych młodych ludzi, których zachowanie nauczyciele uznają za niemęskie. Każdorazowo „leczenie” z homoseksualizmu przechodzi 66 chłopców.

Ma ich to zabezpieczyć przed jawnym homoseksualizmem lub zostaniem transwestytą. Za sodomię i przebieranie się grozi w Malezji do 20 lat więzienia.

Urzędnicy szczególnie konserwatywnego stanu Terengganu są przekonani, że obozy mogą pomóc uczniom przed wkroczeniem na drogę bez powrotu, która zniszczy im życie – dodaje dziennik.

Po powrocie do społeczeństwa oceną ich heteroseksualizmu zajmują się nauczyciele i rodzice.

http://www.sfora.pl/Nauczyciele-donosza-na-mlodych-gejow-kieruja-do-obozow-a31334

W akcję zaangażował się sam burmistrz.

Wszystkich homoseksualistów świata zaprasza do siebie Rio de Janeiro.

To miasto nie ma uprzedzeń. Jesteśmy otwarci i uwielbiamy różnorodność – powiedział burmistrz Rio Eduardo Paes.

Ratusz powołał już specjalny sekretariat ds. orientacji seksualnej.

Na przypływ homoseksualnych turystów liczą również biura podróży, które zaczęły się reklamować kolorowymi ulotkami. Na tęczowych broszurach pełno jest zdjęć umięśnionych i przystojnych mężczyzn.

Rio de Janeiro bardzo dobrze zarabia na gejach. Szacuje się, że w 2010 roku 25 proc. wszystkich turystów, którzy odwiedzili miasto, to osoby homoseksualne – donosi „The Guardian”.

Władze Rio liczą, że dzięki nowej inicjatywie miasto będzie zarabiać jeszcze więcej. To, że Rio de Janeiro chce walczyć o tytuł turystycznej stolicy gejów ogłoszono podczas tygodnia różnorodności seksualnej.

W tym czasie ulicami miasta przetaczają się kolorowe parady wolności.

http://www.sfora.pl/To-miasto-chce-byc-turystyczna-stolica-gejow-a34013

Rewolucja się już dokonała.

Coraz więcej par homoseksualnych w USA adoptuje dzieci. I nie przeszkadzają im bariery prawne, które stawiają takie rodziny w gorszej sytuacji niż rodziny heteroseksualne.

O ile jeszcze w 2000 roku tylko 8 proc. par gejów i lesbijek wychowywało adoptowane przez siebie dzieci, to w 2009 roku odsetek ten wzrósł do 19 proc. – informuje rmf.fm.

Według amerykańskich ekspertów, wzrost liczby adopcji przez pary homoseksualne wynika z dużego zapotrzebowania na domy rodzinne, dla dzieci oczekujących na przysposobienie.

Poza tym, w Stanach Zjednoczonych społeczeństwo zaczęło bardziej akceptować homoseksualistów.

Jednak społeczeństwo sobie a prawo sobie.

Wyraźny zakaz adoptowania dzieci przez pary homoseksualne istnieje w dwóch stanach: Utah i Missisipi – czytamy na stronie RMF FM.

Natomiast w przeważającej części pozostałych stanów, geje i lesbijki wciąż nie mogą zawierać małżeństw. A to oznacza, że adoptowane przez nich dzieci nie mają takich samych praw jak ich rówieśnicy z heteroseksualnych rodzin.

http://www.sfora.pl/Juz-tylu-homoseksualistow-adoptowalo-dzieci-a33221

Przed laty, gdy nikt nie myślał jeszcze ani o Murze Berlińskim, ani o Paradach Miłości, nazywano Berlin „gejowskim eldorado”. Tak ukazane zostało miasto na przykład w słynnym „Kabarecie” Boba Fosse’a (na podstawie opowiadania Christophera Isherwooda), gdzie główny bohater, angielski profesor literatury, przybywa do Berlina jawiącego mu się jako rozbawiony,  swobodny, chwilami bezwstydny. To miejsce, w którym króluje beztroska, a seksualność nie jest niczym skrępowana. Jednocześnie – ani Isherwood ani Fosse nie uczynili Berlina symbolem zła.  Opisując przedwojenny Berlin można użyć wielu przymiotników i w szeregu tym nie powinno zabraknąć słowa „queerowy” – niosącego jak najbardziej pozytywny ładunek emocjonalny.

     Czy dzisiejszy Berlin zasługuje na swoje dawne miano „gejowskiego eldorado”? Trzeba przede wszystkim zastanowić się nad tym określeniem. Co to właściwie znaczy? Chodzi prawdopodobnie o miejsce, w którym dświadcza się wyłącznie tego co pozytywne, przyjemne – to właśnie może być „eldorado”. Czy dla Środowiska LGBT Berlin jest takim miejscem?

„W porównaniu z Polską – zdecydowanie!” – mówi tuż po powrocie z berlińskiej Parady (Europride) Paweł – „Będąc na paradzie, widząc morze ludzi przed sobą i za, nie widząc początku ani końca, a do tego wszyscy uśmiechnięci i kolorowi – wtedy można pomyśleć, że to eldorado!”

Berlin nie jest na pewno miastem bezbarwnym ani nudnym. Berlińczycy czy ludzie przybywający do Berlina są fascynujący przez swoją różnorodność.

„W Berlinie jest bardzo dużo bardzo różnych i bardzo pięknie dziwnych ludzi. Ta różnorodność wymusza tolerancję, właściwie jest świętowaniem odmienności. Różnice na tle seksualności ludzi stają się wtedy drugoplanowe.” – mówi Wiktor, nasz człowiek za zachodnią granicą.

Czyżby odkryta została recepta na nietolerancję? Może to właśnie różnorodność, odmienność i bezkompromisowe jej prezentowanie zrodziłyby tolerancję albo niejako ją wymusiły? Mamy tu jednak błędne kółko. Mało komu starczy odwagi, by pokazać swoją odmienność gdzieś, gdzie nietolerancja czai się za każdym rogiem. Z drugiej strony – ukrywając inność nic nie uda się zmienić. Nietolerancja wygra, ponieważ nie wytoczymy przeciw niej żadnych dział. Na Zachodzie już to wiedzą.

     Czy Berlin jest „gejowskim eldorado”? Jest miastem różnorodności, mekką indywidualistów, ludzi poszukujących świata kolorowego, w którym wolność byłaby czymś więcej niż hasłem. Można się tam bawić, cieszyć, być sobą nie wywołując skandalu obyczajowego – na ulicy, w barze, w sklepie. Eldorado to swoboda bycia sobą, możliwość wyjścia z domu ze swoją odmiennością. Czy w Berlinie tak można? Można! 

Na terenie kampusu Uniwersytetu Missouri kolportowana jest ulotka „Straight But Not Narrow: How to Be an Ally to Gay, Lesbian, Bisexual, and Transgender People”. Oto jej treść po przetłumaczeniu:

– Używaj słów „gej” i „lesbijka” zamiast „homoseksualista”. Przytłaczająca większość gejów i lesbijek nie identyfikuje się z tym słowem lub go nie używa, by siebie opisać.

– Używaj neutralnego płciowo języka. Pytaj „Spotykasz się z kimś?” czy „Jesteś w związku?”, zamiast „Masz chłopaka/dziewczynę?” czy „Jesteś w związku małżeńskim?” Używaj słowa „partner” lub „znacząca osoba”, zamiast „chłopak/dziewczyna” czy „mąż/żona”.

– Nie zakładaj orientacji seksualnej innej osoby, nawet jeśli ta osoba jest w związku czy w małżeństwie. Wiele osób biseksualnych, a nawet część gejów i lesbijek, jest w związkach heteroseksualnych. I nie zakładaj, że ktoś, kto jest transgenderowy jest gejem lub że ta osoba będzie starała się zostać heteroseksualna.

– Nie zakładaj, że gej, lesbijka czy osoba biseksualna czuje pociąg do ciebie, tylko dlatego, że nie ujawniła swojej tożsamości seksualnej. Jeśli jakiekolwiek zainteresowanie jest okazane, bądź miły, nie zdenerwowany. Traktuj każde zainteresowanie, które ktoś może ci okazać, tak jakby ono pochodziło ze strony osoby heteroseksualnej.

– Zmierz się ze swoimi własnymi wyobrażeniami dotyczącymi zasad i zachowań właściwych dla danej płci. Nie oczekuj od ludzi, że dostosują się do przekonań społeczeństwa na temat „kobiet” i „mężczyzn”.

– Potwierdzaj ludzką ekspresję płciową. Na przykład, jeśli osoba urodziła się mężczyzną, ale określa siebie jako kobietę, to zwracaj się do niej per „ona” i po wybranym przez nią imieniu. Jeśli nie jesteś pewien, jak odnosić się do płci danej osoby, po prostu zapytaj się tej osoby.

– Wypowiadaj się przeciwko oświadczeniom i żartom, które atakują osoby LGBT. Dawanie innym znać, że znalazłeś oświadczenia oraz obraźliwe i niedopuszczalne dowcipy anty-LGBT, może być bardzo pomocne w redukcji homofobii.

– Ucz się o historii, kulturze i sprawach LGBT. Czytaj publikacje LGBT, takie jak uniwersytecki shOUT Magazine, The Advocate czy Out Magazine. Zobacz filmy, które są o osobach LGBT i są przez nie nakręcone.

– Podnoś kwestie, sprawy i doświadczenia LGBT w swojej rodzinie, pracy, szkole, wspólnocie religijnej i okolicy. Ucz dzieci o rodzinach z dwiema mamami i dwoma tatami. Wspieraj działania, by Uniwersytet Missouri oferował pełne benefity partnerskie. Ustanów komitet powitalny LGBT w swojej wspólnocie religijnej.

– „Straight But Not Narrow: How to Be an Ally to Gay, Lesbian, Bisexual, Transgender, and Questioning People” na Uniwersytecie Illinois w Springfield

– „How to Be an Ally to LGBT People” na Uniwersytecie Massachusetts Amherst

– „HOW TO BE AN ALLY” na Uniwersytecie Binghamton

– „Suggestions for Combating Heterosexism and Homophobia” na Uniwersytecie Teksańskim w Austin

– „Deciphering LGBT Alphabet Soup: Introduction to Ally Development” na Uniwersytecie Stanowym Południowo-Wschodniego Missouri

2 lipca podczas London Pride nasza reprezentacja w barwny i radosny sposób przypomniała, że w Polsce wciąż czekamy na ustawę o związkach partnerskich. W załączeniu galeria zdjęć, ponieważ posiadają one różnych autorów i autorki – udostępnione przez Grupę Tel-Aviv.Chcielibyśmy podziękować też wszystkim, którzy nam pomogli w zorganizowaniu – pierwszej w historii – oficjalnej polskiej grupy na London Pride – dzięki ich zaangażowaniu i entuzjazmowi (który objawia się nawet na zdjęciach) mieliśmy swoje pięć minut podczas tej gigantycznej imprezy.

Zachęcamy wszystkich, którzy jeżdżą na zagraniczne marsze, mieszkają w miastach i krajach, gdzie takie są organizowane – skontaktujcie się z nami. Razem znajdziemy ciekawe rozwiązania.

Już po raz drugi

od 8. do 11. września 2011 r.,

we Frankfurcie nad Odrą i Słubicach …

Zielony Europejski Letni Uniwersytet!

Rejestracja online do 31 07.2011! na:
www.green-summer-university.eu

Ø Interesujący programm: polityka, kultura, sport i imprezy z muzyką na
żywo
Ø Konferencja: 4 dni obrad, 4 sesje plenarne, ponad 40 warsztatów, debaty
i seminaria, teoria i praktyka
Ø
Dyskusja z udziałem czołowych europejskich intelektualitek/ów,
polityczek/ów, reprezentujących wiele dziedzin: polityka, sztuka, praktyka
Ø spotkanie z 800 uczestnicz(k)ami z wielu europejskich krajów w
symbolicznym – łączącym Polskę i Niemcy – miejscu europejskiej integracji:
Frankfurcie nad Odrą i Słubicach
Ø 8.-11. September 2011
Ø Motto tegorocznego Uniwersytetu: Europe – Make it or Break it!

Chcecie dowiedzieć się więcej?
Na stonie internetowej Zielonego Letniego Uniwersytetu www.green-summer-
university.eu znajdziecie opis przedsięwzięcia, szczegółowy program,
informacje o organizatorach (grupa parlamentarna EP Zieloni / WSE i
Europejska Partia Zielonych), praktyczne informacje i newsletter,

Dwa lata temu uczestniczyłem w Paradzie Równości w Warszawie. Wywarła na mnie ogromne wrażenie. Pamiętam jak Robert Biedroń powiedział mi, że poproszono jedną osobę transseksualną (jego znajomego), żeby nie ubierał się jako drag, ponieważ chcą, żeby parada była mniej kontrowersyjna. Zrozumiałe – ale zarazem wstydliwe. Nie było bójek. Ale i tak słuchałem krzyków skinheadów tak [...]

Wino, kobiety i śpiew? Raczej piwo, dziewczyny i koncerty. A dokładniej zabawa, muzyka, dziewczyny i wakacje – czegóż więcej chcieć od życia? Redaktor naczelna wybrała się na największą imprezę dla lesbijek w Europie – L-beach, edycja druga. O tym co się działo i dlaczego warto przyjechać za rok – Monika Czaplicka. Festiwal odbywa się nad [czytaj dalej..]

Najnowsza edycja EuroGames, jednego z największych wydarzeń sportowych społeczności LGBT w Europie, odbędzie się w Rotterdamie. Rozgrywki EuroGames będą trwać cztery dni, od 20-tego do 24-tego lipca 2011 roku. Zawody zorganizowane są dla co najmniej 30 różnych dyscyplin sportowych – bez wątpienia znajdziesz wśród nich swoją ulubioną! Nie czujesz się w formie? Bez obaw! Oferujemy [czytaj dalej..]