Relacja SPR w sprawie Nasza Sprawa 2
Strona pozwana cofnęła swój wniosek o przesłuchanie Andrzeja Krauzego, autora niesławnego rysunku, który zapoczątkował publikacje „Rzeczpospolitej”, które spowodowały powództwo; powodem cofnięcia wniosku było to, że A. Krauze na stałe przebywa w Wielkiej Brytanii.
Na wniosek strony pozwanej przesłuchano natomiast Tomasza Terlikowskiego, autora tekstu „Rewolucja homoseksualna”, który również był przyczyną pozwu Uschi Pawlik i Michała Minałto. Odpowiadając na pytania pełnomocniczki pozwanej T. Terlikowski stwierdził, że jego tekst był „głosem w dyskusji” o zabranie którego poprosiła go redakcja „Rzeczpospolitej” po reakcjach (m.in. na łamach „Gazety Wyborczej”) na rysunek A. Krauzego. T. Terlikowski zaprzeczył, aby chciał kogokolwiek obrazić swoim tekstem – jak stwierdził, tekst był wynikiem jego przemyśleń i poglądów na działalność „lobby homoseksualnego”, natomiast nie miał na celu urażenia osób homoseksualnych jako takich ani powoda ani powódki. Odpowiadając na pytania mec. Jacka Świecy, pełnomocnika strony powodowej, T. Terlikowski zeznał, że jego obiekcje wobec działań „homolobbystów” wynikają m.in. z ich ataków na Kościół Katolicki. Dopytywany przez przedstawiciela SPR wyjaśnił, że wiedzę w tym zakresie czerpie „z ogólnodostępnych źródeł”, w tym mediów. Na pytanie mec. J. Świecy świadek stwierdził, że zawarte w jego tekście zdania („Małżeństwo zrównane ma być z konkubinatem, i relacjami homoseksualnymi. A w dalszej perspektywie (wbrew pozorom, biorąc pod uwagę rosnący w siłę ruch przeciwko szowinizmowi gatunkowemu, wcale nie jest to niemożliwe) także z zoofilskim związkiem pana z kozą.”) są fragmentem wywodu filozofa Petera Singera, że „padają takie głosy w debacie publicznej”, a poza tym w jego tekście jest jedynie mowa o „możliwości” tego, że po zrównaniu w prawach par jednopłciowych i różnopłciowych „następnym krokiem” będzie „związek zoofilski pana z kozą”. Dopytywany o to świadek wyjaśnił, że nie zamieścił w swoim tekście bibliografii ani nie podał, że powołuje się na cudzą wypowiedź, gdyż „był to tekst publicystyczny, a nie naukowy”. Przedstawiciel SPR zapytał świadka o inny fragment jego tekstu („Jeśli godzimy się na uznanie, że prokreacja, wychowanie i wierność nie mają znaczenia w stosunkach dwóch partnerów, a jedynym celem jest zadowolenie uczestników tej relacji, to nie ma powodów, by czynić różnicę między relacją homoseksualną a zoofilską.”), na co T. Terlikowski wyjaśnił, że fragment ten „jest zdaniem warunkowym typu jeśli – to” i nie oznacza, według niego, że nastąpiło zrównanie relacji między osobami tej samej płci z relacjami zoofilskimi. Pełnomocnik strony powodowej i przedstawiciel SPR próbowali uzyskać od świadka informacje, na czym opiera on swoje obawy związane z tym, że „następnym krokiem” po wprowadzeniu związków partnerskich czy małżeństw dostępnych dla par jednopłciowych będzie „zrównanie małżeństwa z zoofilskim związkiem”. Sąd uchylił pytanie, czy świadek wie, w ilu krajach świata doszło do wprowadzenia związków partnerskich i małżeństw jednopłciowych (uznając, że nie ma ono związku ze sprawą), ale dopuścił pytanie, czy T. Terlikowski wie, aby w którymkolwiek z tych krajów nastąpiło „zrównanie małżeństwa z zoofilskim związkiem”. Świadek odparł, że niczego o tym nie wie, ale dodał, że nie pisał w swoim tekście, żeby do tego gdziekolwiek doszło. Świadek wyjaśnił też, że nie wie nic o tym, aby polskie organizacje LGBTQ wysuwały postulat „zrównania małżeństwa z zoofilskim związkiem”, ale także do tej odpowiedzi dodał, że niczego podobnego nie twierdził w swoim tekście. Na zakończenie T. Terlikowski wyjaśnił, że używa zamiennie określeń „homoseksualne lobby” i „środowisko homoseksualne” i rozumie pod tymi określeniami „te osoby, które przez innych homoseksualistów są złośliwie nazywane »zawodowymi homoseksualistami«”. Zdaniem T. Terlikowskiego osoby te nie reprezentują osób homoseksualnych a tylko same siebie. Świadek nie wyjaśnił, czy powód i powódka należą do „lobby homoseksualnego” czy do pozostałych osób homoseksualnych.
Organizacje działające na rzecz osób LGBT stanowczo sprzeciwiają się treści przyjętej przez Senat poprawki do ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (druk Senacki 1198).