Zapraszamy na otwarcie wystawy „Obrazki inwersji” poświęconej wizerunkom osób nienormatywnych sprzed II wojny światowej.

MIEJSCE: LAMBDA-WARSZAWA (http://www.facebook.com/lambda.warszawa), ul.Żurawia 24a/4
CZAS: 21.04.2012, godz. 18:00

Obrazki Inwersji

Przewrotne poczucie płciowe, uranizm, równopłciowość, inwersja – każde z tych wyrażeń miało na celu opisanie choroby, która odkryta i naukowo opisana została w połowie XIX wieku.

Do Polski wiedza o „jednakopłciowych” docierała za pośrednictwem niemieckich i francuskich badań. O ile publikujący po polsku lekarz emieli ułatwiony dostęp do obcojęzycznej literatury, tak „zwykły człowiek” po lekturze opisów pederastów i trybad mógł wyobrażać sobie najpotworniejsze rzeczy. Z pomocą przychodziły mu ryciny, które niekiedy zamieszczano w książkach i prasie.

Na wystawie prezentujemy „obrazki inwersji” – rysunki i zdjęcia, na których przedstawiano osoby homoseksualne w polskojęzycznej prasie i literaturze do 1939 roku. Pierwszy korpus pochodzi z prac medycznych – książek i artykułów prasowych.

Drugi korpus stanowią rysunki satyryczne dotyczące dwóch afer – księcia Filipa Eulenburga i Zofii Sadowskiej, które sprawiły, że polskojęzyczna prasa o homoseksualizmie pisała prawie codziennie.

Eulenburg pod koniec pierwszego dziesięciolecia XX wieku stał się w Niemczech symbolem uprzywilejowanego zwyrodnialca, któremu włos z głowy nie spadł ze względu na swoje koneksje, a dla zagranicy – przykładem na upadek moralny „państwa bojaźni bożej”. Prezentujemy satyry zamieszczone w polskojęzycznej prasie dotyczące „afery Eulenburga”.

Sadowska – lekarka oskarżona pod koniec 1923 roku przez prasę brukową o „safickie orgie”, która pozwała do sądu redaktorów pisma oraz osoby ją szkalujące. W trakcie sądowych batalii prasa rozpisywała się o ubranej „jak chłopię” lekarce z ulicy Mazowieckiej. Nie oszczędziła jej również prasa satyryczna. Pasją Sadowskiej były wyścigi samochodowe, z których zachowały się zdjęcia pani doktor.

Chcielibyśmy tą skromną wystawą zachęcić do poszukiwań „obrazków inwersji” i historii seksualnej odmienności.

Kuratorem wystawy jest redaktor naczelny portalu InnaHistoria.pl – Wojciech Szot.

Serdecznie zapraszamy!

Wystawę można zobaczyć w siedzibie Lambdy-Warszawa w godzinach otwarcia.

http://www.facebook.com/events/194602070651881/

Stowarzyszenie Lambda Warszawa jest jednym z uczestników unijnego projektu „Beyond Borders”. Celem projektu jest rozwój edukacji ludzi dorosłych, który będzie prowadził do zapobiegania wykluczeniu społecznemu lesbijek, gejów, osób bi oraz transseksualnych i transgenderowych (LGBT) o różnym pochodzeniu etnicznym, kulturowym (z uwzględnieniem migrantów i migrantek) oraz umożliwienie wymiany wiedzy, pomiędzy aktywistkami/aktywistami działającymi na rzecz społeczności LGBT a organizacjami wspierającymi imigrantów i imigrantki w kwestii rasizmu, homofobii, transfobii, dyskryminacji krzyżowej oraz wykluczenia społecznego.

Projekt współtworzą obecnie organizacje z 6 krajów europejskich, organizując spotkania robocze w każdym z krajów uczestniczących. Więcej informacji znajduje się na stronie internetowej http://beyondbordersproject.blogspot.com
W dniach 14–18 czerwca 2012 r. odbędzie się seminarium poświęcone dyskryminacji krzyżowej w Rzymie, w związku z czym Stowarzyszenie Lambda Warszawa ogłasza OTWARTY NABÓR na dwa miejsca dla osób chętnych do wyjazdu– niezależnie od tożsamości płciowej i orientacji psychoseksualnej, wieku, stanu zdrowia oraz obywatelstwa i kraju pochodzenia. W rekrutacji zostanie zastosowane kryterium zróżnicowania osób uczestniczących ze względu na wiek i tożsamość płciową.

Stowarzyszenie pokrywa koszty przelotu, zakwaterowania w pokojach 2-osobowych, przejazdów lokalnych i wyżywienia.

Ważne: brak znajomości języków obcych oraz wymagania dostępu (np. związane z niepełnosprawnością, dietą) NIE są przeszkodą w uczestniczeniu w wyjeździe.
Wszystkie osoby zainteresowane prosimy o przesyłanie zgłoszeń (imię, nazwisko, adres e-mail, nr telefonu) do dnia 27 marca 2012 r. na adres dbregin@lambdawarszawa.org, wraz z uzasadnieniem: „dlaczego chcę wziąć udział w tym wyjeździe?” oraz „jak zamierzam wykorzystać wiedzę i doświadczenie zdobyte podczas tego spotkania?”. Wyniki naboru zostaną ogłoszone 5 kwietnia 2012 r.
Serdecznie zapraszamy!

Stowarzyszenie Lambda Warszawa

Wyjazd jest finansowany w ramach Programu Grundtvig.

Choć wydaje się, że wszelkie co bardziej codzienne aspekty życia osób nieheteronormatywncych są, przynajmniej w „naszym” internecie, jak nie społeczności w ogóle, wydyskutowane do imentu, to niestety tak nie jest. Dziś o trudnym i praktycznie nieobecnym w poważnej debacie temacie uzależnień pisze nasza przyjaciółka dubiduu. Zapraszam do czytania i dzielenia się refleksjami w komentarzach.
Ewa

Od

W niedzielę, 8 stycznia 2012 r. o godz. 14-tej w siedzibie Stowarzyszenia Lambda Warszawa, przy ul. Żurawiej 24a lok 4 odbędzie się 3-godzinne spotkanie z seksuolożką Alicją Długołęcką.

lambda

Spotkanie będzie poświęcone kwestiom seksuologicznym i psychologicznym związków partnerskich i życia osób LGBT z niepełnosprawnościami. Zapraszamy zarówno osoby z niepełnosprawnościami, jak i osoby zainteresowane tą problematyką. Spotkanie będzie zamknięte.
Konieczność wcześniejszego potwierdzenia obecności: izobara@tlen.pl

Serdecznie zapraszamy!

Film biograficzny o słynnym amerykańskim seksuologu Alfredzie Kinseyu (Liam

Neeson) cieszył się uznaniem na całym świecie i otrzymał wiele nagród – w
sposób bardzo zajmujący ukazuje jak tworzyły się podwaliny współczesnej
seksuologii; daje też społeczno-polityczną panoramę ówczesnej Ameryki.

Na ten wartościowy film (jak również na późniejszą dyskusję) zapraszają
Mariusz Bieńko, Marcin Miksza i Krzysztof Zabłocki

Sobota, 22.10.2011, godz. 18.00

Lambda Warszawa, Żurawia 24A, lok.4

11 października obchodzimy coming out day (cod). Po co? Dlaczego? I czy tego dnia jest łatwiej wyjść z szafy? I dlaczego wychodzimy z szafy, a nie z czegoś innego? Na te i inne pytania spróbuję odpowiedzieć w formie krótkiego FAQ.

Dlaczego obchodzimy Coming Out Day?

Zadaniem tego dnia jest ułatwienie osobom, które się obawiają dokonanie coming outu, czyli ujawnienia swojej nieheteronormatywnej orientacji seksualnej (bycie Lesbijką, Gejem, osobą Biseksualną, Transpłciową lub Queer).
Ma również zwrócić uwagę na problemy osób LGBTQ i fakt, że ujawnienie swojej orientacji wiąże się z wieloma problemami, stresami i niepewnością.
Dla osób, które już mają ten proces za sobą, jest dniem, w którym świętuje się swoją tożsamość i pomaga innym, którzy jeszcze tego nie zrobili.

Wyszedłem/Wyszłam z szafy i co teraz?

Po pierwsze coming out to proces, którego dokonuje się stale od momentu kiedy się zaczęło. Tak długo, jak istnieje domniemanie heteroseksualności (czyli tego, że wszystkim się wydaje, że wszyscy są hetero), tak długo coming outu dokonywać można i trzeba. Powiedzenie swojej rodzinie i znajomym to bardzo duży krok, ale są jeszcze sąsiedzi, współpracownicy i wiele innych osób. Jak powiedział Tomasz Raczek:

Coming out jest jak wejście na scenę w blasku reflektorów. Jak zareaguje publiczność? Co jej powiedzieć?

Po co moim sąsiadom wiedzieć, że jestem gejem/lesbijką/osobą biseksualną/transpłciową/queer? Przecież to moja prywatna sprawa!

Powodów jest wiele. Po pierwsze – osoby, które znają osoby LGBTQ są bardziej tolerancyjne, otwarte i chętniej popierają nasze postulaty. Po drugie, mniej ulegają stereotypom i są chętniejsze do bronienia nas przed innymi. Rzadziej też używają mowy nienawiści czy są homofobiczni. Po trzecie – im nas więcej, tym każdemu z nas jest łatwiej. Jednemu gejowi we wsi jest zawsze gorzej niż dziesięciu, prawda? Czwartym powodem jest fakt, że nieukrywanie się wpływa pozytywnie również na nas. Dużo lepiej jest nie zwodzić, kłamać, obawiać się czy ktoś nas podejrzewa – ogólnie człowiek zyskuje oddech i spokój. Piąty powód, to wspieranie innych. Zupełnie inaczej czuje się będąc jedynym „dziwadłem”, a zupełnie inaczej, gdy jest nas setki czy tysiące, prawda? Po szóste – ułatwiamy odkrywanie się  innym. Niektóre osoby nie wiedzą praktycznie nic o nieheteronormatywnych osobach. Dzięki temu, że ktoś dokonuje coming outu mają szansę spojrzeć na siebie z innej perspektywy i może odkryć swoją tożsamość?

Dlaczego Międzynarodowy Dzień Wychodzenia z Szafy obchodzony jest 11 października? 

Upamiętnia marsz osób LGBTQ, który odbył się tego dnia w Waszyngtonie w 1987 roku. Wtedy też ponad pół miliona osób domagało się zrównania praw osób hetero i homoseksualnych.

Czy to tylko polskie święto?

Nie, obchodzone jest również w Stanach, Szwajcarii, Niemczech, Holandii, Kanadzie, Irlandii czy Wielkiej Brytanii. W wielu krajach obchodzony jest tylko w stolicach czy większych miastach.

Dlaczego wychodzi się z szafy?

Polskie „Wyjście z szafy” jest niekoniecznie fortunnym tłumaczeniem „Coming out of the closet”. Lepszym sformułowaniem jest „wyjście z ukrycia”, ponieważ w szafie to się trzyma trupa, a nie geja. Chociaż do trupa jeszcze wrócimy.
Sama fraza powstała na początku XX wieku. Wzięła się z terminu coming-out party, czyli naszego balu debiutantek. Osoby homoseksualne uznały, że ich ujawnienie się podobne jest do debiutu młodej panny przedstawianej społeczności, ponieważ była już dorosła do zamążpójścia.
Jak zauważa historyk George Chauncey:

geje i lesbijki przed II wojną światową nie wychodzili z szafy, a raczej wychodzili do tęczowego świata, który nie był mały i zamknięty jak nasza szafa. Dawał nadzieję na wspólnotę i wsparcie.

W środowisku naukowym zaczęto używać tego słowa dopiero w latach ’50. Zmiana znaczenia tego zwrotu pojawiła się wraz z zamieszkami w Stonewall w 1969 roku: od tego czasu coming out stał się symbolem ucieczki od opresji.
Połączono więc trupa w szafie (skeleton in the closet), symbol zaprzeczenia i ukrywania czegoś niewygodnego z coming outem. I takiej formy używamy do dziś.

Dziś dwugłos. Najpierw ja, potem Gosia. Miłego czytania

Ewa: Spotkanie głupich krytykantek z mądrymi pracusiami

Na tegoroczny Kongres Kobiet wybrałam się z trzech powodów. Aby złożyć podpis pod obywatelskim projektem ustawy przygotowanym przez inicjatywę „TAK dla kobiet”. Aby wziąć udział w panelu o przyszłości feminizmu. I aby, podobnie jak w ubiegłym roku, posłuchać, co ma do

Dziś dwugłos. Najpierw ja, potem Gosia. Miłego czytania

Ewa: Spotkanie głupich krytykantek z mądrymi pracusiami

Na tegoroczny Kongres Kobiet wybrałam się z trzech powodów. Aby złożyć podpis pod obywatelskim projektem ustawy przygotowanym przez inicjatywę „TAK dla kobiet”. Aby wziąć udział w panelu o przyszłości feminizmu. I aby, podobnie jak w ubiegłym roku, posłuchać, co ma do

„Porozmawiajmy” – proponuje na Facebooku Abiekt. „Już od jakiegoś czasu nie ma żadnej rozmowy. Żadnych publikacji, poważnych deklaracji (jeśli nie liczyć tekstu Mariusza Kurca), debat” – odpowiada Uschi. To prawda, nie ma. I, tak szczerze i stronniczo pisząc, nie przypominam sobie, by w ostatnich latach zaistniała jakaś inna debata poza grzecznościową wymianą poglądów (czasem dość podobnych)

„Porozmawiajmy” – proponuje na Facebooku Abiekt. „Już od jakiegoś czasu nie ma żadnej rozmowy. Żadnych publikacji, poważnych deklaracji (jeśli nie liczyć tekstu Mariusza Kurca), debat” – odpowiada Uschi. To prawda, nie ma. I, tak szczerze i stronniczo pisząc, nie przypominam sobie, by w ostatnich latach zaistniała jakaś inna debata poza grzecznościową wymianą poglądów (czasem dość podobnych)

Klub Filmowy Lambdy Warszawa zaprasza na „Bez skrupułów” („Infamous”, USA, 2006),

reż. Douglas McGrath

Żurawia 24A, lokal nr 4

Sobota, 3 września 2011, godz.18.00

W ślad za lipcową projekcją głośnego filmu „Capote” (2005) zapraszamy tym razem na mniej znany film o podobnej treści, czyli o relacjach pisarza z dwoma zabójcami oczekującymi na egzekucję, o których napisał swoją słynną książkę „Z zimną krwią”.

Film powstał na podstawie biograficznej powieści George’a Plimptona z 1997 roku zatytułowanej „Truman Capote: In Which Various Friends, Enemies, Acquaintances and Detractors Recall His Turbulent Career”(“O Trumanie Capote: rozmaici przyjaciele, wrogowie, znajomi i krytycy wspominają jego burzliwą karierę”). Obraz skupia się na znajomości Copote’a z Dickiem Hickockiem i Perrym Smithem, których spotkał, kiedy czekali na egzekucję w celi śmierci. Ci dwaj recydywiści włamali się do domu farmera z Kansas i z zimną krwią zamordowali wszystkich jego mieszkańców.

(wg Filmweb)

Będzie zatem okazja porównać oba te filmy i zastanowić się, który z nich w bardziej wnikliwy sposób ukazuje zarówno osobowości morderców, jak i postać sławnego i bardzo oryginalnego i narcystycznego pisarza, który, jak wiadomo, wręcz afiszował się ze swoim homoseksualizmem, co w owych latach świadczyło o dużej odwadze.

W filmie występują sławni aktorzy, w tym Sandra Bullock, Gwyneth Paltrow, Isabella Rossellini. Postać pisarza odtwarza Toby Jones.

Na film i dyskusję zapraszają Marcin Miksza, Mariusz Bieńko i Krzysztof Zabłocki

Lambda Warszawa,

Żurawia 24A, lokal nr 4

Sobota, 3 września 2011, godz.18.00

Sobota, 2 lipca, godz. 18.00

Klub Filmowy Lambdy zaprasza na film Nadstaw uszu (Prick Up Your Ears) w reżyserii Stephena Frearsa, prod. W.Brytania, 1987

W rolach głównych: Alfred Molina, Vanessa Redgrave, , Gary Oldman, Julie Walters

Film jest historią teatralnego i brutalnego życia znanego brytyjskiego dramatopisarza Joe Ortona. W młodości zaprzyjaźnił się on ze starszym i bardziej zamkniętym w sobie Kennethem Halliwellem i od początku ich związku wiadomo było, że nie chodzi tylko o seks, lecz raczej o wspólną karierę literacko-artystyczną. Tymczasem Orton kocha niebezpieczeństwo spotkań w łaźniach i stosunków w publicznych toaletach (a wtedy homoseksualizm był w Wielkiej Brytanii surowo penalizowny). Halliwell nie będąc tak atrakcyjny i czarujący jak Orton, nie odnajduje się jednak w klimatach Londynu. Oboje pragną zostać pisarzami. Ale to Orton zdobywa sławę, jego sztuki są przebojami Londynu lat sześćdziesiątych; zlecono mu nawet napisanie scenariusza filmu dla Beatlesów. Lecz sukces Ortona oddala go od Halliwella. I doprowadza do tragicznego finału…

( w oparciu o http://www.filmweb.pl/film/Nadstaw+uszu-1987-8876 )

Na ten świetny, pełen perwersyjnego humoru film – a potem na podzielenie się refleksjami – zapraszają Marcin Miksza, Mariusz Bieńko i Krzysztof Zabłocki

Lambda Warszawa, Żurawia 24 A, lokal nr 4

Zbieramy informacje na temat indywidualnych przypadków dyskryminacji ze względu na orientację seksualną.

Opracujemy raport, w którym zostaną określone główne czynniki sprzyjające aktom dyskryminacji i przemocy wobec osób LGBT, a także wynikające z nich rekomendacje zmian w polskim systemie prawnym oraz procedurach organizacji i instytucji powołanych do pomocy osobom LGB, ofiarom przestępstw i dyskryminacji.

Chcemy doprowadzić do dialogu z organizacjami pozarządowymi, a w szczególności z instytucjami publicznymi (policja, prokuratura, sądy, RPO, instytucje pomocy społecznej, inspekcja pracy), po to, by wspólnie wpłynąć na zmiany prawne. Chcemy także zmienić działanie tych instytucji, tak by w większym stopniu odpowiadały one na potrzeby osób LGBT, będących ofiarami przestępstw.

Zgłoście problem.

Dlaczego realizujemy ten projekt?
Projekt jest próbą zwrócenia uwagi na problem dyskryminacji ze względu na orientację seksualną. Chcemy odpowiedzieć na realny brak długotrwałej współpracy organizacji pozarządowych i instytucji publicznych zajmujących się przeciwdziałaniem dyskryminacji osób LGB. ze względu na orientację seksualną
W Polsce brakuje szczegółowych informacji dotyczących historii konkretnych osób, które padły ofiarą np. nierównego traktowania, szantażowania, wyzwisk, obrażania, długotrwałego nękania, a także napadów czy pobić powodowanych nienawiścią do osób homo- i biseksualnych. Chcemy dowiedzieć się ile osób doświadcza tych sytuacji, a także jak instytucje i organizacje powołane do pomagania im wywiązały się ze swojego obowiązku.
Kolejno zależy nam na zainicjowaniu długotrwałej, której efektem będzie  wprowadzenie zmian w prawie przyczyniających się do poprawy sytuacji osób LGB oraz zmian w sposobie działania instytucji powołanych do wsparcia ofiar przestępstw i dyskryminacji.

Co chcemy zrobić?
Zależy nam na poznaniu skali zjawiska dyskryminacji ze względu na orientację seksualną oraz zebraniu dokumentacji dotyczącej konkretnych przypadków.
Pozyskane dane zamierzamy wykorzystać w celu mobilizowania organów porządku publicznego oraz organów publicznych odpowiedzialnych za przeciwdziałanie dyskryminacji do podjęciaa konkretnych działań.
W ramach projektu zostało przygotowane i przetestowane narzędzie internetowe do zbierania tych danych. Dokonamy również analizy udzielonej pomocy / wsparcia oraz towarzyszącym im procedurom i traktowaniu zgłaszających się osób, zebranie danych od osób które doznały tego typu dyskryminacji. Całość zostanie przeprowadzona w oparciu o analizę socjologiczną, psychologiczną i prawną. Rezultatem powyższej analizy będzie opracowanie rekomendacji dla konkretnych instytucji - jakie zmiany prawne należy wprowadzić oraz w jaki sposób powinny one zmienić sposób swojego działania, by być przyjaźniejszymi osobom LGB.

Jakie są główne działania projektu?
1. Uruchomienie niniejszej strony internetowej zglaszamproblem.pl. Na stronie znajduje się narzędzie do zbierania danych - anonimowa ankieta. Za pomocą narzędzia każda osoba LGB, która padła ofiarą przemocy fizycznych lub/i psychicznej będzie mogła w sposób szczegółowy opisać swoją sytuację.
2. Oferowanie pomocy prawnej i psychologicznej osobom, które zgłosiły przypadki dyskryminacji / doznania przestępstwa. Tutaj znajdziesz ofertę pomocy Stowarzyszenia Lambda Warszawa.
3. Opracowanie Raportu, prezentującego wyniki przeprowadzonego badania oraz wypracowane przez zespół ekspertów rekomendacje. Raport zostanie  przesłany do parlamentarzystek/ów oraz do instytucji zajmujących się pomocą ofiarom przestępstw / dyskryminacji ze względu na orientację seksualną.
4. Prezentacja wyników badań wraz z rekomendacjami podczas seminarium kończącego projekt. Do uczestnictwa w seminarium zaprosimy osoby, organizacje i instytucje potencjalnie zainteresowane przeciwdziałaniem dyskryminacji i przemocy. Liczymy, że będzie ono stanowiło inaugurację późniejszej, długofalowej współpracy.
Co chcemy zmienić?
Przez zebranie informacji na temat indywidualnych przypadków dyskryminacji powodowanych orientacją seksualną, chcemy zidentyfikować obszary, w których polskie prawo oraz instytucje publiczne powołane do pomocy ofiarom dyskryminacji i przestępstw nie są dostatecznie przygotowane do reagowania. Ważne jest też dla nas zidentyfikowanie grupy osób reprezentujących instytucje publiczne oraz organizacje pozarządowe zajmujące się pomocą ofiarom dyskryminacji i przestępstw powodowanych orientacją seksualną, zainteresowanych współpracą.
Po zakończeniu projektu zamierzamy wykorzystać wyniki przeprowadzonych badań do długofalowej współpracy z instytucjami publicznymi, której efektem będzie zmiana stosowanych przez nie polityk na przyjaźniejsze osobom LGB oraz przygotowanie odpowiednich zmian prawnych i podjęcie próby ich przyjęcia.

Tegoroczna Parada Równości była szczególna pod kilkoma względami: jubileuszowa edycja odbyła się w atmosferze coraz intensywniejszej debaty o możliwości (dla niektórych: coraz bardziej oczywistej konieczności) wprowadzenia w Polsce instytucji związków partnerskich. Po raz pierwszy od kilku lat nie była firmowana przez krytykowaną w przeszłości Fundację Równości. Zawiązany do obsługi tegorocznej

Na szersze poparadowe refleksje przyjdzie czas jutro – wspólną relację przygotowują Homiki, Queerpop, Wojtek i ja. A dziś tylko trochę wrażeń na gorąco i podziękowań.

Po pierwsze – wielki ukłon w kierunku wszystkich, którzy nieśli już nie jeden, ale dwa banery z napisem „Żądamy ustawy o związkach partnerskich” – drugi, nowy, zdobiło logo akcji „Miłość nie wyklucza” oraz mały dodatek:
Zarówno

Organizacje działające na rzecz osób LGBT stanowczo sprzeciwiają się treści przyjętej przez Senat poprawki do ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (druk Senacki 1198).
Zgodnie z przegłosowaną w dniu dzisiejszym przez Senat poprawką do art. 41 ust. 1 ww. ustawy  pełnienie funkcji rodziny zastępczej oraz prowadzenie rodzinnego domu dziecka może być powierzone osobom, które nie są osobami o orientacji homoseksualnej.

Proponowana poprawka jest niezgodna z konstytucyjną zasadą równości wyrażoną w art. 32 Konstytucji, zapewniającą osobom o orientacji homoseksualnej prawo do równego traktowania we wszystkich dziedzinach życia politycznego, społecznego, gospodarczego, m. in. w życiu rodzinnym.

Ponadto, przyjęta poprawka stoi w sprzeczności z aktami prawa międzynarodowego oraz międzynarodowym dorobkiem orzecznictwa w zakresie ochrony praw człowieka.  Europejski Trybunał Praw Człowieka wielokrotnie przyznawał (także w sprawie z udziałem polskich obywateli, np. sprawa Kozak przeciwko Polsce), iż rodziny tworzone przez osoby homoseksualne są równe w  prawach z rodzinami tworzonymi przez osoby heteroseksualne.

Pełnienie funkcji rodziny zastępczej oraz prowadzenie rodzinnego domu dziecka w żadnym wypadku nie może być uzależnione od orientacji seksualnej osób zainteresowanych, lecz motywowane powinno być jedynie dobrem małoletnich.

Sformułowanie nie są osobami o orientacji homoseksualnej jest przykładem pełnej uprzedzeń homofobicznej mowy nienawiści prowadzącej do bezpośredniej dyskryminacji osób LGB. Przyjęta poprawka narusza godność osób o orientacji homoseksualnej oraz jedno z podstawowych praw człowieka, tj. prawo do życia rodzinnego.

Nasze organizacje wyrażają tym samym nadzieję, iż Sejm odrzuci motywowaną stereotypami i uprzedzeniami poprawkę do art. 41 ustawy wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej!

Tomasz Szypuła, Kampania Przeciw Homofobii
Anna Taszycka, Fundacja Kultura dla Tolerancji
Paweł Fischer-Kotowski, Stowarzyszenie Lambda Bydgoszcz
Dorota Bregin, Stowarzyszenie Lambda Warszawa

Urszula Pawlik, Stowarzyszenie Otwarte Forum
Krzysztof Śmiszek, Polskie Towarzystwo Prawa Antydyskryminacyjnego
Przemysław Szczepłocki, Stowarzyszenie Pracownia Różnorodności
Anna Grodzka, Fundacja Trans-Fuzja

Już za kilka dni ruszają okołoparadowe wydarzenia. Na co się wybieram (lub wybrałabym, gdyby nie inne zobowiązania)? I co w ogóle będzie się działo?

Po pierwsze robimy z Gosią drugą odsłonę spotkania z cyklu „Wspomnień czar”, tym razem pod jakże oryginalnym tytułem „Przeżyjmy to jeszcze raz”. Wielbicielki i wielbicieli wspominek zapraszam już w najbliższą niedzielę (5 czerwca) na godzinę 15.30