Dziś uzewnętrzniam się gościnnie na Innej Stronie o reakcjach „naszej” społeczności na coming out Kasi Adamik i o tym, co z nich moim zdaniem wynika. Czyli trochę podsumowuję, trochę uzupełniam dyskusje z bloga i z naszej Café, i trochę się wyzłośliwiam. Zapraszam do lektury i łaskawego komentowania.

fot. youtube.com/user/kulturapolska

Choć wydaje się, że wszelkie co bardziej codzienne aspekty życia osób nieheteronormatywncych są, przynajmniej w „naszym” internecie, jak nie społeczności w ogóle, wydyskutowane do imentu, to niestety tak nie jest. Dziś o trudnym i praktycznie nieobecnym w poważnej debacie temacie uzależnień pisze nasza przyjaciółka dubiduu. Zapraszam do czytania i dzielenia się refleksjami w komentarzach.
Ewa

Od

Po dwóch latach działalności, niepostrzeżenie, bez imprezy pożegnalnej i wcześniejszych zapowiedzi zniknął z sieci portal W stronę kobiet:
O jego powstaniu, nadziejach, ale też obawach z nim związanych pisałam tu i niestety wygląda na to, że ten gorszy scenariusz stał się faktem: nie wyszło. Mimo sporego zaangażowania twórczyń, inwestycji w newsy, artykuły i felietony ekipie stojącej również za

„Sala była nabita gejami w parach, trójkątach i luźniejszych grupach. Po mojej prawej stronie siedział młody Chińczyk i starszy Anglosas trzymając się za ręce; był to najwyraźniej romans sponsorowany” – napisał niedawno Krzysztof Kłopotowski w, delikatnie mówiąc, mało profesjonalnej recenzji filmu „Żelazna dama”. Poznajecie? To z wariantów stereotypu na temat starszych gejów – że jedyne, co ich

Dawno, dawno temu, kiedy ten blog jeszcze raczkował (czyli jakieś dwa lata wstecz) zdarzyło mi się popełnić tekścik o „lesbijskim” poczuciu humoru. Do żadnych miażdżąco ciekawych wniosków dojść mi się nie udało, oczywisty był taki, że lesbijki, tak jak i parę innych osób na świecie, coś takiego jak poczucie humoru posiadają. Czasami. A czasami nie. Czemu mi się nagle ów zamierzchły wpis

W ostatnich dniach mamy nieliche poruszenie w temacie związków partnerskich. Dotychczas na politycznym rynku graczy było dwóch – Grupa Inicjatywna ds. Związków Partnerskich i SLD – a oddolnie działała grupa Tel-Aviv, czyli ludzie skupieni wokół akcji „Miłość nie wyklucza”. Po wyborach na scenie pojawili się nowi aktorzy – Ruch Palikota. I nagle zrobiło się ciekawie. GI spotkała się z Leszkiem

Parę miesięcy temu, gdy spot akcji „Miłość nie wyklucza” hulał w sieci, na Innej Stronie pojawiło się kilka komentarzy spod znaku „Wszystko fajnie, ale nie można było znaleźć do tego nagrania kogoś młodszego?”. Ostatnio ta opinia przypomniała mi się kilka razy – pierwszy, gdy przeczytałam u Hyakinthosa takie spostrzeżenie:

 Ale co piszą geje i lesbijki na forach przeraża. (…) „Po co małżeństwa

Parę miesięcy temu, gdy spot akcji „Miłość nie wyklucza” hulał w sieci, na Innej Stronie pojawiło się kilka komentarzy spod znaku „Wszystko fajnie, ale nie można było znaleźć do tego nagrania kogoś młodszego?”. Ostatnio ta opinia przypomniała mi się kilka razy – pierwszy, gdy przeczytałam u Hyakinthosa takie spostrzeżenie:

 Ale co piszą geje i lesbijki na forach przeraża. (…) „Po co małżeństwa

Na początek dowcip z brodą, ale ładny: „Oczywiście, że można leczyć homoseksualistów. Ostatnio wyleczyłem dwóch z grypy”. Kontekst oczywisty – szczęśliwie odwołana konferencja „Praktyczne zastosowanie terapii reperatywnej: przyczyny i terapia skłonności homoseksualnych” na Uniwersytecie Medycznym w Poznaniu. Tym razem miał się lansować niejaki dr Joseph J. Nicolosi, a jedna z organizatorek,

Na początek dowcip z brodą, ale ładny: „Oczywiście, że można leczyć homoseksualistów. Ostatnio wyleczyłem dwóch z grypy”. Kontekst oczywisty – szczęśliwie odwołana konferencja „Praktyczne zastosowanie terapii reperatywnej: przyczyny i terapia skłonności homoseksualnych” na Uniwersytecie Medycznym w Poznaniu. Tym razem miał się lansować niejaki dr Joseph J. Nicolosi, a jedna z organizatorek,

Zanim będzie politycznie, najpierw dziękczynnie. W podsumowaniu drugiego roku istnienia bloga wspominałam o moim ulubionym skutku ubocznym prowadzenia tegoż, czyli nawiązanych dzięki niemu znajomościach. No i proszę, nie minął miesiąc, a okazały się one dla nas wręcz zbawienne. Tak że bardzo dziękuję wspaniałej bielskiej ekipie za ratunek w krytycznym momencie: Markowi za transport z Krakowa (

Zanim będzie politycznie, najpierw dziękczynnie. W podsumowaniu drugiego roku istnienia bloga wspominałam o moim ulubionym skutku ubocznym prowadzenia tegoż, czyli nawiązanych dzięki niemu znajomościach. No i proszę, nie minął miesiąc, a okazały się one dla nas wręcz zbawienne. Tak że bardzo dziękuję wspaniałej bielskiej ekipie za ratunek w krytycznym momencie: Markowi za transport z Krakowa (

Dziś nietypowo, bo korzystam głównie z forum portalu Crossdressing.pl (choć forum Kobiety Kobietom też musi się pojawić). Tę ożywczą zmianę w dość przewidywalnych w sumie rozważaniach o zawartości kobiety w kobiecie zawdzięczacie Allkowi, który zwrócił mi uwagę na drugą, kompletnie mi dotąd nieznaną, stronę tej dyskusji. Gwoli wprowadzenia – otóż w debatach na KK co jakiś czas pojawia się

Dziś nietypowo, bo korzystam głównie z forum portalu Crossdressing.pl (choć forum Kobiety Kobietom też musi się pojawić). Tę ożywczą zmianę w dość przewidywalnych w sumie rozważaniach o zawartości kobiety w kobiecie zawdzięczacie Allkowi, który zwrócił mi uwagę na drugą, kompletnie mi dotąd nieznaną, stronę tej dyskusji. Gwoli wprowadzenia – otóż w debatach na KK co jakiś czas pojawia się

Zdarzyło się wam kiedyś przegapić własne urodziny? Nam się to właśnie udało. Trzy dni temu, 9 sierpnia, nasz blog skończył dwa lata. Mimo spóźnienia tradycji musi się stać zadość i zamiast zarezerwowanego na zwykłe dni mędrkowania będą fakty i liczby.

Po pierwsze – ci i te, bez których to, co robimy, nie miałoby sensu, czyli wy, nasi czytelnicy i nasze czytelniczki. Jest was więcej niż w

Sezon ogórkowy w pełni, szczęśliwie moje ulubione forumowiczki z Kobiety Kobietom nie próżnują. Mój ukochany wątek, który był inspiracją do dwóch poprzednich wpisów, jest niestety w fazie schyłkowej, ale, wraz z trochę późną w kontekście całej dyskusji próbą zdefiniowania „kobiecości”, pojawił się w nim od ostatniego razu przynajmniej jeden piękny tekst:

Kobiecość to coś nieuchwytnego,

Na Homikach pojawił się tekst Wojtka o blogach LGBTQ. Nie da się ukryć, że czytało mi się go miło, szczególnie od momentu, w którym okazuje się, że nasz niespełna dwuletni blogasek zdołał już dobić do znacznie starszych i bardziej doświadczonych w tej formie komunikacji ze światem braciszków i siostrzyczek. Jest rzecz jasna w tym artykule kilka stwierdzeń, z którymi się nie zgadzam (i o nich

Jeżeli ktoś miał nadzieję, że po Paradzie ucichną, choć na chwilę, wojny torebkowe, to się niestety pomylił. Szczęśliwie mają dość ograniczony zasięg, ale to akurat chyba jest ich cecha charakterystyczna – widzą je i przejmują się nimi tylko ci, których bezpośrednio dotykają, a reszta ma je w głębokim poważaniu. Bo kogo tak naprawdę obchodzi, że ktoś tam kogoś nie lubi, pomawia, pozywa,

fot. Jadwiga Nowierska
W zeszłym tygodniu Łódź, w tym tygodniu Kraków. Znowu Marsz Równości i znowu kontra agresywnych wyrostków, którzy, gdyby nie policja, z pewnością nie poprzestaliby na okrzykach o zakazie tego i owego. Bilans? Czternastu zatrzymanych NOP-owców i jeden uczestnik Marszu w szpitalu. Miał pecha, dorwali go po demonstracji.

Czytam relacje z Marszu w mainstreamowych mediach i jak

Jako że koniec roku zbliża się nieubłaganie, niektórzy już się wzięli za podsumowywanie roku, a nawet dekady. U mnie też będzie, ale póki co kilka zaległych newsów.

Z ramówki TVP od marca przyszłego roku zniknie „Warto rozmawiać” Jana Pospieszalskiego.Nie powiem, żeby jakoś szczególnie zmartwiła mnie ta wiadomość – ów program niezmiennie podnosił mi ciśnienie w czasach, gdy jeszcze miałam