Porozumienie Kobiet 8. Marca oraz Chrząszczyki zapraszają na debatę „Dlaczego Polki nie grają w piłkę nożną?” oraz pokaz filmu „Football Under Cover”, reż. David Assmann i Ayat Najafi.

rW debacie udział wezmą:

Emilia Wnuk – w latach 1983–2000 trenowała piłkę nożną. Rozegrała 25 meczy w reprezentacji narodowej. W latach 1997–2009 była sędzią piłkarskim, w tym przez 10 lat sędzią międzynarodowym FIFA. Od 2007 r. jest trenerką piłki nożnej, obecnie zatrudniona w pierwszoligowym MUKS Praga Warszawa.
Natalia Organista – instruktorka tenisa, ukończyła filozofię na UMK, obecnie pisze doktorat w zakładzie Socjologii Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie
Tomasz Lipiński – dziennikarz, ekspert odnośnie włoskiej piłki nożnej, komentator meczów Serie A dla telewizji Canal+.
Marta Andrzejczyk – trenerka zajęć sportowych dla dzieci w firmie Socatots Piłkarskie Maluszki
Susanna Andreis – entuzjastka aktywnej (nie-kanapowej) piłki nożnej. Założycielka kobiecej nieformalnej grupy piłkarskiej Chrząszczyki.

Spotkanie poprowadzi Małgorzata Grzegorek z Porozumienia Kobiet 8. Marca.

Podczas debaty postaramy się odpowiedzieć na pytanie zawarte w tytule dyskusji – czyli wskazać przyczyny małej popularności piłki nożnej wśród kobiet w Polsce i potencjalne środki promocji tego sportu.

Po debacie zapraszamy na pokaz filmu „Football Under Cover”, reż. David Assmann i Ayat Najafi.
Football Under Cover to niemiecko-iranski film, dokumentujący przygody piłkarek Marlene Assmann z Niemiec i Ayat Najafi z Iranu, które zorganizowały w 2008 roku mecz pomiędzy drużyną Assmann BSV Aldersimspor i kobiecą reprezentacją Iranu.

Czwartek 8 marca 2012

g. 18:00 – 21:00
klub Powiększenie
ul. Nowy Świat 27, Warszawa

Serdecznie zapraszamy!
Porozumienie Kobiet 8 Marca
Chrzaszczyki (http://chrzaszczyki.com.pl)

Debata oraz pokaz filmu odbędą się w ramach okołomanifowego festiwalu REWOLUCJE KOBIET 2012 (http://rewolucjekobiet.blogspot.com)

Według badaczy, biorących udział w ostatnim kongresie Kanadyjskiej Grupy Endokrynologiczno-Pediatrycznej, pacjenci z zaburzeniami tożsamości płciowej mogą bezpiecznie rozpocząć terapię blokującą dojrzewanie.

Członkowie Parlamentu Europejskiego wypowiadają się przeciwko homofobicznemu i transfobicznemu prawu o cenzurze w Rosji.

Szukasz pola do działalności na rzecz społeczności LGBTQ? Masz niespotykaną okazję zrealizować swój plan!

W niektórych krajach europejskich zalegalizowano już związki homoseksualne. W Polsce takie pary nadal nie mają żadnych praw. Na przykład nie mogą po sobie dziedziczyć. Przy zawieraniu umów, pary homoseksualne są traktowane jak osoby dla siebie obce. Nie wspominając już o tym, że wciąż nie mogą adoptować dzieci. W ogóle w żaden sposób nie mogą mieć dzieci. A niby czemu?

the-kids-are-all-right-poster

„The Kids Are All Right” Lisy Cholodenko to film, który ukazuje sielankowe (czy na pewno?) życie dwóch lesbijek, które wspólnie wychowują dwoje dzieci. Jedna z nich pracuje zawodowo, druga zajmuje się domem, tworzą kochającą się rodzinę. Każda z nich jest matką biologiczną jednego z dzieci – dzięki cudownej technice In vitro. Ale pewnego dnia dzieci dorastają i postanawiają odszukać swojego ojca. I wtedy pojawia się problem…

„Aria Diva” obejrzana. Prawdopodobnie było to najdłuższe pół godziny w moim życiu.

Film jest, krótko mówiąc, o tym, że pani Basia ma męża, dwójkę dzieci i kurzodomowi, choć miała robić doktorat, a pani Asia jest Figurą, tzn. gra ją Figura Katarzyna, która w filmie jest śpiewaczką operową. Pani Basia zaczyna się fascynować barwnym życiem pani Asi, piecze dla niej ciasto, potem zabiera ją na lodowisko (to akurat jedna z lepszych scen filmu), potem idą na kolację, tańczą i piją wino. Pani Asia wyznaje, że słyszała, jak pani Basia uprawia seks z mężem, Basia słysząc to płonie dziewiczym rumieńcem, za co zostaje przez Asię spoliczkowana i nazwana bodajże hipokrytką albo jakoś podobnie. Pani Basia kupuje płytę z nagraniami pani Asi i słucha jej podczas prasowania i składania w kostkę dziecięcych i męskich gatek. Oddaje się refleksjom. Zmienia fryzurę na taką, która bardziej podoba się Asi. Basia z mężem idą do opery na występ Asi: spektakularny sukces, wielka krtań, żyrandole, karnisze i abażury. Wkrótce potem okazuje się, że Asia wyjeżdża na zagraniczny kontrakt. Smutna Basia prosi ją, żeby dla niej zaśpiewała, a Asia prosi Basię, żeby z nią wyjechała. Basia roni łzę i przytula się do Asi. Asia wyjeżdża, Basia idzie z dziećmi i mężem na lodowisko. Wypuszcza w powietrze cztery balony. Koniec.

Oczywiście jak przystało na film polskiej produkcji, wszystko jest bardzo subtelne, podteksty rzekomo lesbijskie są tak zakamuflowane, że trudno je wypatrzeć, panie aktorki nie emanują do siebie żadną chemią, a całują się tylko heterycy. Wygląda na to, że Szapołowska i Jankowska-Cieślak w „Innym spojrzeniu” wyczerpały limit lesbijstwa dla polskich aktorek na kolejne 50 lat. Wcale nie twierdzę, że pani Asia i pani Basia muszą od razu iść ze sobą do łóżka (wszak byłby to grzech ciężki) i wyczyniać nie wiadomo jakie brewerie, ale „głębsze uczucie” i „fascynację”, które rzekomo są między nimi, można pokazać na 656783456 sposobów, nie obnażając ani kawałka biustu ni kolanka. Można – ale nie w polskim filmie, bo ten nie wyszedł jeszcze z głębokiej fazy przed-lesbo-emancypacyjnej: bardziej romantycznych relacji między kobietami można się tylko domyślać. Wszystko musi być niedopowiedziane, zasugerowane, ukryte, tajemnicze, zawoalowane i subtelne do urzygania. 

Wygląda na to, że klątwa „Innego spojrzenia” paraliżuje polskie kino, zatem uroczyście obiecuję przez najbliższe 30 lat („Inne spojrzenie” nakręcono w roku 1982, zatem klątwa przestanie działać w roku 2030) nie oglądać żadnego polskiego filmu, który będzie rzekomo zawierać wątki lesbijskie. Jeśli złamię to przyrzeczenie, możecie mnie obrzucić pomidorami i wyzwać od muflonów.

Ewa powiedziała: „napisz o alkoholu”. No tak, ale co? Alkohol: wódka, piwo, wino, winiak, rum, brandy, whisky, nalewka, miód. Shoty, longi, drinki, drineczki. Na ciepło i na zimno. W lecie i zimą. Na świeżym powietrzu i w domu. W klubie. Przy okazji i bez. Na smutek i radość. Na złamane serce. Na nerwy. Na wszelki wypadek. W towarzystwie, ale niekoniecznie. Alkohol.

Czytam statusy znajomych

W kategorii „Prawa mniejszości i przeciwdziałanie dyskryminacji ze względu na wiek, rasę, pochodzenie etniczne, religię, wiarę lub jej brak, niepełnosprawność albo orientację seksualną” Kapituła „Okularów równości” nominowała następujące osoby i instytucje:

Jeszcze przez chwilę można zabyć ciekawe przedmioty i wytwory pracy rąk ludzkich i tym samym wesprzeć kobiecą Manifę 2012 – zapraszam TUTAJ.

Szlag by to! Nie dość, że komputer otwiera mi się milion pińćset godzin, to jeszcze chrome mi nie działa… nie wiem co się stało i mnie cholera bierze.
A już miałam chwalić się faktem, że nie dość, że wstrząsaki, to jeszcze sławetne PMSki sobie poszły…
P… anatomia-duszy.bloog.pl

Walne Zgromadzenie Członków i Członkiń Kampanii Przeciw Homofobii odbyło się w dniach 25-26.02.2012 r. w Warszawie przy obecności blisko 40 aktywistów i aktywistek z siedmiu miast Polski.

nic nie muszę, tylko chcę… Choć przez chwilę…

pada deszcz a ja czekam na Żonę…

mam leniwe godziny…

wspominam…

coś dla Niej gotuję, mimo, że nienawidzę gotować:)

K.

Ciężko jest być mężczyzną w XXI wieku, nie przeczę! Trzeba redefiniować swoją rolę, dostosowywać się do nowych wymagań i oczekiwań. Typowy samiec alfa odchodzi do lamusa i ustępuje miejsca zwykłemu, przeciętnemu facetowi! Specjalnie dla was wyselekcjonowane dowody na to, że kobiety nie chcą już męskich mężczyzn!

facet

Chłopców od dziecka wychowuje się w kulcie siły, dominacji i odwagi. Potem to pokutuje – gdy taki twardziel spotyka kobietę i chce się z nią związać. Do tej pory miał nie płakać i nie okazywać uczuć, teraz powinien zacząć. Ale to nie jedyny problem…

Między 10 i 12 lutego ponad 30 aktywistów zebrało się w siedzibie KPH na sieciowym spotkaniu poświęconym walce z homo- i transfobią w sporcie. Spotkanie było częścią większego wysiłku KPH, aby zapoczątkować dyskusję na ten temat, szczególnie w kontekście Euro 2012.

Trzeba mi się brać za coś do pracy magisterskiej, ale opornie to idzie Chociaż mam już wstępny konspekt i bibliografię, bo musiałam na zaliczenie pierwszego semestru oddać.

Dawno, dawno temu za siedmioma górami, za siedmioma lasami, za siedmioma rzekami, za siedmioma morzami, za siedmioma górami, reasumując, za wszystkimi siedmioma żyły sobie królewna i jej zła macocha. Wszyscy znacie tę historię: zazdrosna o urodę swojej pasierbicy królowa starała się zrobić wszystko, by pozbyć się swojej małoletniej konkurentki. Doprowadziła biedną dziewczynę do tego, że ta

Dawno, dawno temu za siedmioma górami, za siedmioma lasami, za siedmioma rzekami, za siedmioma morzami, reasumując, za wszystkimi siedmioma żyły sobie królewna i jej zła macocha. Wszyscy znacie tę historię: zazdrosna o urodę swojej pasierbicy królowa starała się zrobić wszystko, by pozbyć się swojej małoletniej konkurentki. Doprowadziła biedną dziewczynę do tego, że ta musiała oddać się pod

Walne Zgromadzenie Członków i Członkiń Kampanii Przeciw Homofobii odbyło się w dniach 25–26.02.2012 r. w Warszawie przy obecności blisko 40 aktywistów i aktywistek z siedmiu miast Polski.

logo KPH

   Zmiany w dotychczasowym statucie i strategii, które zostały wypracowane i uchwalone, zakładają rezygnację z dotychczasowej hierarchicznej, regionalnej struktury KPH na rzecz bezpośredniego włączania członków i członkiń w realizację celów stowarzyszenia. Cele te podkreślają  nowy kierunek działania organizacji, zawierają m.in. pracę na rzecz ochrony praw seksualnych i reprodukcyjnych osób LGBT czy implementacji wymogów dostosowawczych Unii Europejskiej. Nowe dokumenty odzwierciedlają wizję KPH jako organizacji inkluzywnej dla osób biseksualnych oraz transpłciowych, a także skupiającej się na aktywizacji nie tylko samych osób LGBT ale również ich rodzin i bliskich.

Wybrany został nowy zarząd Kampanii Przeciw Homofobii: Agata Chaber – Prezes Zarządu, Mirosława Makuchowska – Wiceprezeska, Zofia Jabłońska – Sekretarzyni Zarządu oraz Gregory Czarnecki, Jan Świerszcz i Lech Uliasz – Członkowie Zarządu. “Różnorodność składu zarządu: wybór między innymi osoby, której tożsamość nie mieści się w kategoriach binaryzmu płciowego oraz osoby heteroseksualnej przez osoby uczestniczące w Walnym Zgromadzeniu świadczy o gotowości na nadchodzące zmiany i potrzebie ich wdrażania” – komentuje Agata Chaber.
Nowe organy: Zarząd, Komisja Rewizyjna oraz Sąd Dyscyplinarny będą pełnić swoje funkcje przez okres dwuletniej kadencji.