Na początek ogromne podziękowania dla wszystkich, którzy wspierają nas w naszych podniebnych zmaganiach. Oddając głosy i linkując – tu ukłon w stronę Orsokane, Arc-en-terre, Hyakinthosa, Eile, Ygi, Innej Strony, która postanowiła ponownie napisać o akcji, bear news pl, Kobiety Kobietom (jak kogoś pominęłam, proszę się upomnieć) oraz wszystkich tych osób, które udostępniają link do akcji na

Być może słyszeliście już o nowej kampanii promocyjnej skandynawskich linii lotniczych SAS “Love is in the Air”. Tak w skrócie chodzi o to, że para kobiet lub mężczyzn, która zdobędzie najwięcej głosów internautów, weźmie ślub w powietrzu, a następnie poleci na kilka dni do USA na swój miesiąc miodowy. Postanowiłyśmy z Gosią spróbować – w końcu trzeba mieć marzenia. Poza tym fajnie by było, gdyby

Zazwyczaj nie wrzucam tu ogłoszeń niedotyczących działalności naszej lub zaprzyjaźnionych blogerów czy portali (tak przy okazji – dobra wiadomość dla wszystkich, którzy nie mogą odżałować zwinięcia się kabaretu Barbie Girls – w najbliższych miesiącach reaktywujemy się prawdopodobnie dwa razy, szczegóły podam, jak je poznam), ale dziś wyjątek, bo news jest przedni. Oto w Sopocie powstała szkoła

Na Forum.Gazeta.pl w dziale społeczeństwo przybyło dziś nowe forum (takie oficjalne, odredakcyjne, nie prywatne) – Homoseksualizm. Ma być miejscem kulturalnej dyskusji na temat osób nieheteroseksualnych (w podtytule ma póki co: lesbijki, geje, osoby biseksualne, transseksualne i queer). Tak, wiem, że słowa “kulturalna dyskusja” i “forum” niekoniecznie do siebie pasują, ale postaramy się z Gosią

Tytułowy dylemat niestety nie mój, a Beth Ditto, a że ostatnio popełniłam tekst o niej do pisma boginiczno-feministycznego “Sabatnik. Trzy kolory” (ciekawa rzecz, swoją drogą), to dziś trochę rozważań na marginesie owego kontrowersyjengo (?) problemu (oraz uzupełnienie dyskusji pod tym postem u Abiekta). Jeżeli ktoś nie zna, to cała historia z rzyganiem z grubsza wyglądała tak: pewnego razu Beth

Fot. Marcin Karpezo (some rights reserved)
Najważniejsze polskie wydarzenie muzyczne 2010 roku? Nie występ Madonny czy planowany Lady Gagi (wiem, że się znowu narażam), ale powrót Edyty Bartosiewicz. Wczorajszy, pierwszy od 10 lat, koncert solowy i, już w październiku, pierwsza od 12 lat płyta. Najważniejsze nie dlatego, że występ na Orange Warsaw Festival był wielki – bo nie był – czy że zagrane

W końcu doczekaliśmy się publikacji pełnego raportu z ostatniego badania CBOS na temat postaw wobec gejów i lesbijek, o którym pisałam tu. Ja najbardziej czekałam na odpowiedź na pytanie, czy nadal jest tak, że osoby znające osobiście geja lub lesbijkę (innych literek raport nie uwzględnia) są bardziej otwarte niż te, które uważają, że żadnej osoby heteroseksualnej nie znają. Bo od poprzedniego

Miałyście rację – dyskusja wizerunkowa na KK wcale się nie zakończyła. Za to weszła w bardziej cywilizowaną fazę. Doczekała się też pięknego komentarza na blogu Lipshit. Polecam lekturę. Tak za karę dla autorki, która śmiała wyznać, że czyta naszego bloga “z takim chorym zainteresowaniem, z jakim rozwiązuje się quiz w Cosmopolitan”. Żartuję oczywiście. Wpis jest świetny. Za tekst o bobrze należą

Mały suplement do toczącej się pod poprzednim postem dyskusji o męskości, kobiecości i innych ościach. Jako że ów wpis był z założenia głównie kulturowy (choć nie do końca taki wyszedł), dziś kilka już chyba kultowych scen filmowych o przykrawaniu do stereotypowego wzorca.

Numer jeden to scena z “Przodem do tyłu” (1997), w której Kevin Kline uczy się, jak być “prawdziwym mężczyzną”:

Numer dwa

Dyskusja wizerunkowa na KK zakończona (“cieszyłam” się z niej tu). Syta trollica poszła spać, pozostałe dyskutantki jakoś się tam porozumiały. Najgorsze w tego typu “debatach” jest to, że zanim wszystkie zainteresowane dojdą do tego, o co właściwie im chodzi, większości odechciewa się rozmawiać. Czyli stereotypy i autohomofobia to jedno, a nieumiejętność uważnego czytania i dobierania argumentów

Nadrabiania zaległości filmowych ciąg dalszy. Dziś trzy filmy z trzech różnych światów, omówione w kolejności od tego, któremu przyznałabym najwięcej gwiazdek, do, cóż, najsłabszego, ale niepozbawionego pewnych zalet.

Zrealizowany w 1996 roku indyjsko-kanadyjski film “Fire” narobił swojego czasu niezłego zamieszania. W Stanach wywołał dyskusje na temat tego, czy jest wystarczająco feministyczny,

Najpowszechniejsze stereotypy na temat kobiet nieheteroseksualnych? Chcą być mężczyznami, są tak brzydkie, że żaden facet ich nie chciał, więc wiążą się ze sobą, są agresywne, wulgarne, “niekobiece”, zaniedbane, w związkach jedna gra rolę “męską”, a druga “kobiecą” itd. itp. To repertuar “argumentów” znany z przeróżnych forów internetowych. Również tych dla LBT, choć tam kobietę

Weekend minął mi pod znakiem burzy mózgów w jednej z organizacji, której staram się, w miarę sił i możliwości, pomagać. Było to dla mnie o tyle nowe doświadczenie, że nie jest to organizacja LGBTQetcetera, a dotychczas tylko z takimi miałam do czynienia. Poza tym, co mnie trochę pocieszyło (choć może nie powinno), problemy, które omawialiśmy, były bardzo podobne do tych, z którymi borykają się

Być może się zastanawialiście, dlaczego, skoro blogiem opiekują się dwie osoby, ostatnio (no dobrze, szczególnie ostatnio) pisze tylko jedna. Otóż Gosia pracuje nad powieścią. A konkretnie nad lesbijskim (i biseksualnym też) fantasy. Z przygodami, wojowniczkami, czarodziejkami, nieznośnymi końmi, zagadkowymi artefaktami oraz z momentami (tak, TYMI momentami), czyli ze wszystkim, co porządna

Dziękuję za wszystkie miłe słowa i życzenia pod poprzednim postem. Trochę zaszokowały mnie słowa Lajt, że nasz blog jest obiektywny, to oczywiście bardzo budująca opinia, ale nie wiem, czy zasłużona. Dziękuję też nieocenionym Homikom i Abiektowi za poświęcenie urodzinom bloga osobnych wpisów – dzięki wam poczułam się niemal jak news dnia. A przy okazji w i pod waszymi tekstami pada trochę

Trudno mi w to uwierzyć, ale dziś mija rok od mojego pierwszego wpisu tutaj. A że to świetna okazja do podsumowań, będzie to, co lubię najbardziej, czyli statystyki.

Na początek to, co chyba dla każdej blogerki i każdego blogera jest najważniejsze, czyli czytelniczki i czytelnicy. Miesięcznie trafia tutaj ponad 2 tysiące osób (z miesiąca na miesiąc więcej). Rekordowy pod tym względem był lipiec

Parę dni temu dostałam takiego maila (oryginalna pisownia zachowana, niektóre dane ukryte):

Witaj!
Użytkownik Adam xxxxx, jeden z ambasadorów z serwisiu LGBTQF.com, zaprasza Cię do uczestnictwa w Naszej społeczności.
Jeżeli dostałeś to zaproszenie – jesteś osobą jedną z Nas. Jesteśmy pierwszym zamkniętym portalem społecznościowym dla mniejszości seksualnych i osób friendly.
Uwolnijmy swoją

Pod krzyż pod Pałacem Prezydenckim zawędrowała znana wrocławska wideoblogerka Baśka. Pierwsza część nagrania przewidywalna, druga porażająca. Dla mnie to najmądrzejszy z dotychczasowych komentarz do “wojny o krzyż”.

“Ciekawe, że PO – teoretycznie partia w miarę liberalna – do zadań publicznych ciągle znajduje (choćby Gowin) zajadłych konserwatystów” – podsumował słynny już wywiad Ewy Siedleckiej z nową RPO Ireną Lipowicz forumowicz Gazeta.pl. Jeszcze ciekawsze, że PiS postępował dokładnie odwrotnie – wystarczy porównać Kluzik-Rostkowską z Radziszewską czy Kochanowskiego z Lipowicz. Żeby nie być gołosłowną,

Jedną z rzeczy, które lubię w Jeanette Winterson (zastanawiam się, czy jest w niej coś, czego nie lubię), jest to, że przynajmniej raz na dwa lata wydaje kolejną książkę. Zasada ta została złamana jedynie w dwóch przypadkach – między “Wolność na jedną noc” i “The King of Capri” (dla dzieci) oraz “Kamiennymi Bogami” i ostatnią jej książką “The Battle of the Sun” (tym razem dla młodzieży) minęły aż